امروز هم آمدید. امروز هم همه تان را دیدم. دشنام شنیدید و کتک خوردید اما دم نزدید. مردانه ایستادید و آزاده. در مقابل دجالانی که ایرانمان را گریان کرده اند...
شما امشاسپندانید. فرشتگان پاک نگهبان ایران زمین و مباد آن روزی که بخواهند پاکیتان را لکه دار کنند . . .
مام وطن نگهبانتان باد . . .
دردی است چون خنجر
یا خنجری چون درد
این من که در من
پیوسته می گرید
در من کسی آهسته میگرید . . .
یک سال گذشت که من رفتم و نتوانستم برگردم و حالا برگشتم.
فقط دلم میخواهد تو مرا ببخشی که بی خبر رهایت کردم . . .
چند روز پیش توسط دوستان پیگیر و فعالم در گروههای دوستدار میراث فرهنگی ایران باخبر شدم که تلاشها و مطالعات در مورد پیدا کردن نفت در بهبهان و شهرهای اطرافش به اوج خودش رسیده و انفجارهای پی در پی در حال آسیب زدن به محوطه تاریخی این منطقه است. با توجه به این که همه میدونیم خوزستان از قدیمی ترین نقاط ایرانه و امکان وجود یادگارهای باستانی در تمام نقاط اون بخصوص نقاطی که دارای حریم هستند وجود داره چرا برای این تخریب ها پایانی وجود نداره؟ سازمان میراث فرهنگی تا کی میخواد در این مورد و موارد این چنینی مثل تهدید حریم باستانی شوش سکوت کنه؟
من تا به حال قدم به خوزستان نگذاشته بودم. شاید به دلیل اینکه زیاد سفر نرفتم و خوزستان از محل زندگی من فرسنگ ها فاصله داره ولی حدود یکماه پیش توفیق اجباری نصیبم شد و به دیدن شوشتر رفتم . . .
از شوشتر شنیده بودم و سازه های آبی بسیار کهن و زیباش. سازه هایی که با گذشت حدود ١٨٠٠ سال همچنان مقاومند و از بعضی از اونا تا همین حالا استفاده میشه. سازه های آبی دوره ساسانی بسیار عجیبتر و زیباتر از اون چیزی بودند که فکرش رو میکردم. این شاختمان بزرگ و شکوهمند یادگاری از نیاکان هوشمند ماست. این سازه ها در دوره پادشاهی شاپور اول ساسانی ساخته شده اند. زمانی که والرین پادشاه روم برای تصرف ایران حمله کرد و چه خیال باطلی !!! شاپور اول پادشاه دوم ساسانیان والرین رو شکست میده. زانو زدن والرین قیصر روم در مقابل شاه ایران در سنگ نبشته های نقش رستم موجوده. و این زمان ساختن سازه های آبی با طراحی مهندس ایرانی بزانوش و تلاش رومیان و ایرانیان شروع میشه و در اولین مرحله میبایست آب کارون رو به سمت شهر منحرف کنند پس بند میران ساخته میشه . . .
هرچقدر که این سازه ها زیبا و دیدنی بودند چهره پیر شهر و رسیدگی نکردن به مجموعه آبشارها و سازه های باستانی ناراحت کننده بود. واقعا نمیدونم چرا ما ایرانی ها برای هیچ چیز قدیمی ارزش قائل نیستیم و نمیتونیم از اون چه که داریم بهره ببریم؟ آیا هر چه که قدیمی میشه باید به دست فراموشی سپرده بشه؟
اگرچه به نظر نمیاد که مسئله آبشارها چیزی در حد یک فراموشی ساده باشه. آیا جایگاه یک شهر بزرگ تاریخی چندین هزار ساله باید این باشه؟ اونم درست زمانی که هانمایندگان یونسکو قراره برای دیار از سازه به شوشتر سفر کنند و کوچکترین مسئله ای باعث حذف شوشتر از فهرست آثار جهانی خواهد شد. لابد یادتونه که مرحوم صادق هدایت در ابتدای بوف کور چی نوشته بود؟ " در زندگی زخم هایی هست که . . . " و شاید بی توجهی به شوشتر یکی از این زخم ها باشه که بر پیکره تاریخ ما نشسته . در این میان گروه های دوستدار فرهنگی بی کار نموندن و با تلاش های خودشون درصدد معرفی شوشتر به ایرانیان و جهانیان هستند . من آدرس یکی از این گروه ها رو آوردم. برای آشنایی با شوشتر حتما به این سایت سر بزنید.
واقعا نمیدونم این تاخیر چند ماهه رو چه طور باید توضیح بدم. فقط میتونم بگم مشکلاتی بود و درسهای زیاد و نداشتن موضوع خوب دست به دست هم دادند تا امشاسپندان من و شما چند ماهی در حالت رکود بمونه ولی ایرادی نداره. امیدوارم این رکود از جنس رکود قرون وسطایی باشه و رنسانسی رو با خودش بیاره. از دوستان عزیزم که در این مدت به یادم بودند ممنونم. از این به بعد امشاسپندان زودتر به روز میشه . . .
این روزها اگر وارد سایت سازمان میراث فرهنگی شوید در گوشه سمت چپ مطالبی را میبینید در مورد سر یک سرباز هخامنشی که قرار است حراج شود و ایران در تلاش است آن را به وطن برگرداند. این حرکت کار شایسته ای است . اگرچه مثل بسیاری حرکت های فرهنگ دوستانه دیگر هیچ تبلیغاتی برای آن انجام نشده و فقط افراد کمی از آن مطلع هستند. این کار اگر چه بخاطر تلاش برای زنده نگه داشتن و بازگرداندن فرهنگ ایرانی زیباست اما خیلی خنده دار به نظر میرسد !!! ما در ایران زندگی می کنیم و خودمان خوب می دانیم که هر روز چند اثر فرهنگی و تاریخی آسیب میبیند . خوب می دانیم که پاسارگاد و تنگه بلاغی و نقش رستم و حتی تخت جمشید در خطر هستند. خوب می دانیم خانه های قدیمی با معماری های اصیلشان مخروبه و بدون نگهداری دقیق رها شده اند. خوب می دانیم هر روز لیست آثار تاریخی در حال خطر ایران طولانی تر می شود. خوب می دانیم آنهایی که بر کرسی سازمان میراث فرهنگی تکیه کرده اند برایشان اصلا مهم نیست چه اتفاقی برای فرهنگ این مملکت بیفتد ... !!! همه این ها را خوب می دانیم و کاری هم نمی کنیم . پیشنهاد من این است که بگذاریم سر آن سرباز هخامنشی همان جایی که هست باقی بماند چون مطمئنم آنها قدرش را بیشتر و بهتر از ما میدانند و به ارزش تاریخی آن واقف هستند.جای این گنجینه کوچک آنجا امن تر است ...
هخامنشیان در حدود سال 700 پیش از میلاد به رهبری هخامنش حکومت کوچکی را به وجود آوردند.پس از او فرزندش چیش پیش حکومت را به دست گرفت و پیش از مرگ قلمروش را میان دو فرزندش آریارمن و کوروش تقسیم کرد. ( در این جا جدایی دو تیره شرقی و غربی اتفاق می افتد که شرح آن در پست قبلی آمده است. ) و حالا دلایل ما برای ثابت کردن اینکه این خط از داریوش است :
_ در الواحی که منسوب به آریارمن و آرشام است آنها خود را شاه شاهان شاه بزرگ و شاه در پارس می نامند که با وجود شاهان تیره غربی این امکان وجود نداشته است که آنان شاه شاهان باشند. زیرا لقب شاه شاهان به کسی داده می شود که بر چند شاه فرمانروایی داشته باشد.
_ اگر به لوح زرین آریارمن به عنوان اولین لوح به زبان فارسی باستان نگاه کنیم به این نکته برمی خوریم که به جز این لوح می بایست الواح دیگری هم وجود داشته باشد. بعید به نظر میرسد که آریارمن برای نوشتن یک اوح 11 سطری با 43 کلمه یک خط ساخته باشد !
_ اگر این خط در زمان آریارمن و آرشام وجود داشته حتما در زمان کوروش هم بوده و او حتما در نوشتن منشور بزگ خود از این خط که مختص ایرانیان بوده است استفاده می کرد.
_ چرا کوروش در کتیبه های به جا مانده از خود خود را شاه شاهان نمی نامد؟ در صورتی که او بسیار لایق تر از آریارمن و آرشام برای این لقب بوده است ! مشخص است که نویسنده این کتیبه ها یعنی داریوش قصد داشته تیره شرقی را مهم تر جلوه دهد.
_ داریوش خود در کتیبه بیستون در بند 70 متن ایلامی می گوید : با یاری اهورامزدا خطی درست کردم از نوعی دیگر به آریایی انکه پیش از این نبود .هم بر روی لوح های گلی هم پرگامنت هم چنین مهر و امضا کردم .این خط نوشته شدو برایم خوانده شد. سپس فرستادم این خط را به همه کشورها . مردم این خط را آموختند ...
_ نامه تمیستوکل دلیل دیگری بر این نظریه است .در این نامه تمیستوکل می نویسد : برایم بفرست آن چهار تنگ نقره ای ... را که رویشان به خط آشوری باستان نوشته شده است. نه به خطی که داریوش پدر خشایارشا این اواخر برای ایرانیان نوشته است .
مقاله پروفسور هینس هم با توجه به مراحل ساخت کتیبه بیستون ثابت می کند که خط میخی فارسی باستان در زمان داریوش ساخته شده است. نتیجه میگیریم که داریوش که در ابتدای حکومت خود در پی مشروعیت بخشی به حکومت غصب شده خود بوده است با نامیدن پدران خود به عنوان شاه شاهان و شاه در پارس و ازدواج با دختر کوروش ( آتوسا ) و اتهام بستن به گئومات در مورد خرابی پرستشگاه ها سعی در رسیدن به هدف خود داشته است. مرکز حکومت پدران داریوش که شاهان شرقی بودند حوالی باختر ( بلخ امروزی ) بوده است. ولی چون پارس شهر مهم فرهنگی و سیاسی هخامنشیان بوده و کوروش و کمبوجیه برخاسته از این ناحیه بوده اند ، داریوش هم در کتیبه اش پدران خود را شاه در پارس می نامد. درصورتی که آنها به هیچ وجه شاه پارس نبوده اند ...
توی یکی از پست های قبلی در باره خط میخی گفتم و یک چیستان طرح کردم. حالا میخوام جوابشو براتون بنویسم. البته یادتون باشه که پیدا کردن جواب این سوال خیلی سال طول کشیده...
داریوش بزرگ در هنگام حجاری کتیبه بزرگ بیستون دستور ساخت خط میخی فارسی باستان رو داد و در این مورد هیچ شکی نیست.ولی مشکل اینه که به این خط کتیبه هایی از کوروش بزرگ - بنیان گذار هخامنشی ها - و آرشام پدربزرگ و آریارمنه جد داریوش وجود داره. چطور ممکنه ؟
جواب این علامت سوال یک کلمه است و اون هم اینه که داریوش این کتیبه ها روجعل کرده ! این کتیبه ها در زمان داریوش نوشته شده اند و مطالبشون طوری بود که انگار در زمان همین اشخاص نوشته شدند ولی دانشمندان بزرگ زبان شناس با دلایل محکم ثابت کردند که این کتیبه ها جعلی هستند و همگی در زمان داریوش نوشته شدند ... جالب اینه که از این خط فقط یک نوشته کوتاه از کوروش باقی مونده ولی دو کتیبه بزرگ زرین از آرشام و آریارمنه . چرا؟ چون داریوش یه جورایی از کوروش کینه داشته.کوروش حکومت پدر داریوش رو ازش گرفته بوده و خود داریوش هم گروگان کوروش بوده . اگرچه کوروش و داریوش یه جورایی با هم پسر عمو بودند. نسب نامه خانواده هخامنش رو در زیر براتون می نویسم :
هخامنش ،چیش پیش ( از اینجا خانواده هخامنش دو تیره میشوند .تیره شرقی در باختر و تیره غربی در حوالی پارس و انشان. هر دو تیره فرزندان چیش پیش هستند. )
تیره شرقی : چیش پیش ، آریارمنه ، آرشام ، ویشتاسپ ، داریوش
تیره غربی : چیش پیش ، کوروش ، کمبوجیه ، کوروش بزرگ ( بنیان گذار دولت هخامنشی )، کمبوجیه ( دومین شاه هخامنشی و فاتح مصر )
در پست بعدی دلایل حرفم مبنی بر جعلی بودن این کتیبه ها رو از دیدگاه زبان شناسان شرح خواهم داد.
